Het is ons gelukt, we zijn doorgedrongen tot de finale van Het Beste van Wageningen, een contest voor amateurkunst in Wageningen. *pfoei*
Na een moeiteloze voorronde werden we geconfronteerd met een breed aanbod aan kwaliteits-acts. De opzet van het festival is breed: jkunstenaars van allerlei pluimage gaan de strijd met elkaar aan: beeldend kunstenaars en edelsmeden tegenover toneelgezelschappen, dichters, en bands. De jury heeft een hell of a job om daar chocola van te maken, lijkt me.
Gisteravond in de BBTHK was de kwaliteit hoog. Theatergroepen Lens en Fier maakten indruk met toneel. Eric Meijer speelde hang, een performance die mij buitengewoon inspireerde om er eens een gitaar tegenaan te zetten. Anne van Diepeningen, wiens hoofd ik al 100 jaar tegenkom in Wageningen, bracht prachtige sieraden ten tonele, geïnspireerd op o.a. middeleeuwse en romeinse ontwerpen. Twee dichters, Martijn Boele en Saskia Leendert, van totaal verschillende insteek: Martijn flitsend en snel, Saskia ingetogen en persoonlijk. Allebei goed.
De omstandigheden waren qua geluidstechniek beroerd: geen echte installatie, geen monitoring. Alles dus over zelf meegebrachte spullen, in no time opgebouwd. De soundcheck bestond eigenlijk uit "verstaat u mij"en de bevestiging van het publiek.
Square One ging soepel, al haperde het af en toe in de communicatie als ik een shortcut in het arrangement wilde doorzetten. De inzet van Sucker for your Smile was ronduit bagger. Maar met deze nummers, afgesloten met Draw me Closer wisten we het publiek wel (weer) te raken. In het laatste nummer kwam ik pas echt in mijn flow en kon ik de solo echt uit mijn tenen trekken.
Publiek blij, jury tevreden, wij dus uiteindelijk ook wel, ondanks de - uitsluitend door onszelf opgemerkte - minpuntjes. We mogen in elk geval door, met een lovend juryrapport.
"loepzuiver, strakke band, liedjes mooi in balans". Uit alles blijkt dat we in elk geval weer met z'n vieren goed op dezelfde golflengte zaten, wat altijd in een acceptabel resultaat uitmondt. Moe, maar voldaan...
Finale 18 april in Theater de Junushoff. Komt dat zien!
JeeWee Donkers
In de reeks Thuiskamers concerten in Galerie Kap Pur in Tilburg zal zanger Jacques Mees op vrijdag 12 maart songs brengen van Townes Van Zandt.
Stichting Kunstprojecten Tilburg presenteert haar tweede huiskamerconcert "Thuiskamers" met zanger Jacques Mees op vrijdag 12 Maart in galerie Kap Pur. Jacques Mees brengt songs van de Legendarische, Texaanse zanger-gitarist, Townes Van Zandt. Tijdens zijn leven werd Van Zandt gezien als cultzanger, maar wordt nu gezien als een van de grootste tekstdichters van zijn generatie. Zijn nummers werden bekend gemaakt en vertolkt door o.a. Emmylou Harris, Willie Nelson en Bob Dylan. Onlangs heeft Steve Earle nog een Grammy ontvangen voor zijn album met Townes songs. Ook kreeg Jacques Mees goede kritieken uit Amerika over zijn vertolkingen op You Tube en kreeg daardoor diverse uitnodigingen om bij de tribute concerten in Houston (Texas) te komen optreden. Kijk voor meer informatie op: www.jacquesmees.nl en www.kunstdichterbij.nl.
Tweede "Thuiskamers" concert met Jacques Mees, vrijdag 12 maart 2010, inloop om 20.00 uur met koffie of thee, 20.30 uur aanvang concert, Galerie Kap Pur, Korvelseweg 151 in Tilburg, www.kappur.nl, tel: 013 46 80 211.


Reserveren via: info@kunstdichterbij.nl; Entree: 10 euro, inclusief koffie of thee.
In Grand Café Marnix waren op donderdagavond 4 maart alle stoelen bezet. Ruim 80 aanwezigen wachtten in spanning op de drie artiesten die Live Stage Marnix deze avond op de planken bracht: Marten de Paepe uit Amersfoort , Peter Katz en Matthew de Zoete, beide uit Toronto, Canada.
De omvang van dit publiek - dat zoals hier gebruikelijk ook nog eens aandachtig luisterde - leek Marten de Paepe een beetje te intimideren. Toch bleven zijn intieme luisterliedjes goed overeind, niet in het minst door de smaakvolle inkleuring door zijn begeleidster Chantal van der Leest, met haar zuivere stem en de sferische klanktapijten uit haar kleine harmonium.
Routinier Peter Katz brengt na de pauze het geroezemoes doeltreffend terug door zijn eerste nummer onversterkt te beginnen te zingen. Onmiddellijk boeit hij de luisteraars met zijn podiumpersoonlijkheid, zijn karakteristieke hoge stemgeluid en zijn soepele ritmische gitaarspel. Katz’ nummers hebben veelal betrekking op alledaagse emoties in liefde en relatie. Daarnaast weet hij onalledaagse gebeurtenissen, zoals de fatale afranseling van homo Matthew Sheppard in Laramie indringend tot menselijke proporties terug te brengen. Passiespel in de breedste zin van het woord. Zijn teksten zijn sterk en zijn melodieën krachtig. De perfecte controle over zijn loop-effect geven een grootse meerwaarde aan zijn soloperformance als hij zichzelf en zijn gitaar smaakvol vermenigvuldigt in het titelnummer van zijn laatste CD ‘first of the last to know’. Een rasartiest, die blijft boeien tot het einde.
Katz’ kompaan Matthew de Zoete mag dat wat minder podiumpresence hebben, hij imponeert met zijn knappe gitaarwerk,dat zijn zangmelodieën doeltreffend versterkt en omlijst. Smullen voor gitaristen en zangers. Zijn steenkolen Nederlands is charmant, net als zijn verhalen over de foto's van koningin Wilhelmina aan zijn muur thuis in Canada. Waarom hij met Katz optrekt wordt snel duidelijk als beide heren samen op het podium kruipen. Hun stemmen smelten bijzonder mooi samen als ze een oude liefde van De Zoete in Boedapest bezingen.
Samengevat was dit een buitengewoon boeiend en intrigerend stel artiesten. Live Stage Marnix begint langzaamaan een reputatie op te bouwen als podium waar singer-songwriters van hoog niveau worden geprogrammeerd en dat een publiek aanspreekt dat ook van buiten Ede komt. Dat de voorheen luidruchtige lichtinstallatie nu geruisloos zijn werk doet komt het geheel alleen maar ten goede.
Muziekindevakantie.nl organiseert deze zomer:
Popliedjes spelen en zingen
Een week lang intensief bezig zijn met muziek in een inspirerende omgeving!
Meer info vind je op:
www.muziekindevakantie.nl
Nonnetje Live, Groenmarkt 3-5, Amersfoort
wo 24 febr 2010 v.a. 21:00 uur (vrij entree):
Mathew de Zoete & Peter Katz @ SingerSongNight
(2 Canadese singer/songwriters on tour + 'openmic' optredens)
www.peterkatz.com en www.mathewdezoete.com
www.nonnetje.nl (livemuziek) en www.hetnonnetje.hyves.nl
Tekst: Hans Veen
De oplettende bezoeker zal in een puristenbui opgemerkt hebben dat dit geen echt akoestisch open podium was, want zowat alles was elektrisch aangedreven, maar alles was zuiver en zonder de obligate distortion van elektrische bands.
Ha, er was zelfs een metalen resonatorgitaar bij. Altijd mooi om te zien. Zonder element, dus de micro er voor en hopen dat het niet teveel rond zingt. Wat beweegt zo’n band.
Even op wat sites gekeken om te zien wat de invloeden waren. Amos Lee, John Mayer, Pete Townsend, Gary Lightbody and others. The others laten we voor wat ze zijn, maar het verschil in tijd tussen Pete Townsend en de rest is opmerkelijk. Goed, er zijn beroerdere voorbeelden, zeggen we dan altijd.
Het mooie met dat soort wereldmusici is dat ze solo fantastisch uit de verf komen, maar ze spelen ook met band en daarom het is interessant om de werkwijze van Jee Wee Donkers, de spil en componist van Live Poets Society eens nader te bezien.
Ik vermoed dat JeeWee het ook alleen zou kunnen, zo’n optreden. Hij is een begenadigd muzikant. Strak, vloeiende solos en licks. Waar komt die band er bij in zijn optiek?
Weer even JeeWee. Behalve naar de al eerder vermelde songwriters die ook nog eens zeer goede muzikanten zijn, staat hij met ogen en oren wijd open voor de tovenarij van Joe Pass, Gil Dor and Tuck Andress. Dat wordt weer verplicht Google-en voor de liefhebber. (Bezint eer ge begint te kijken, want deze gasten ondermijnen elk zelfvertrouwen).
Dan nog dit: JeeWee lijkt me geen makkelijke jongen, streng voor zichzelf en denkelijk ook voor anderen, maar hij zal het toch ook gewoon leuk vinden om met het hele spul op stap te gaan. Dat blijkt tenminste uit zijn terugblik op de avond in Opus Four.
De band staat als een huis. Bas en drums zijn een stevig tandem, toetsen vullen goed op en in en de zang gaat ook als een trein. Songs zijn afwisselend en entertaining, dus wat wil je nog meer. Of ze veel optreden, ik denk van wel, maar ik kon geen speellijst vinden.
Resumerend, Live Poets Society, goeie band. Niks meer aan doen.
Tilburg barst van het talent.
Muziek, politiek, poëzie, cabaret, beeldende kunst. Op zondag 31 januari komt het allemaal langs in Café Carré, de maandelijkse culturele talkshow in Theater Zaal 16. Zoals altijd is er weer veel talent van eigen bodem! En natuurlijk zijn er weer de nodige verrassingen te verwachten.
Tilburg barst van het talent. Dat blijkt ook nu weer. Singer-songwriter Jacques Mees brengt werk van zijn nieuwe cd, de kersverse Campusdichter Nathan de Groot treedt op en Jasper Mikkers introduceert schrijfster Renee de Vin.
Maar er is meer. De gloednieuwe Partij Voor Tilburg komt praten over het belang van cultuur voor de stad, we blikken vooruit op het eerste Tilburgse Stukafest (een cultureel festival in studentenkamers), kunstenares Natasja de Senerpont Domis exposeert en good old Tom America geeft vast een voorzet voor De Toon Uit De Stad, het kunst- en cultuurdebat dat later die middag plaatsvindt in de Studiozaal. Kortom: ook deze editie van Cultureel Café Carré biedt weer een zeer gevarieerd programma. De presentatie is zoals altijd in handen van journalist Toine van Corven en dichter/cabaretier Frank van Pamelen.