In een vorige blog heb ik gesproken over Gerard van Maasakkers....een "brother in arms". Ik zat ooit in zijn band als gitarist en zanger. Inmiddels is Gerard uitgegroeid tot een van de grootste sterren aan het artiesten firmament. En waar hij groot in is geworden is het bewaken van wat GERARD VAN MAASAKKERS nou eigenlijk is. Een zanger in het Brabants dyalect met een integere manier van liedjesmaken. Een pad wat hij al ruim 25 jaar bewandelt en dat loont. Alle zalen van Nederland waar hij speelt zijn uitverkocht en de schrijvende pers is lovend. PETJE AF.
Ruben schrijft:
Jongens en meisjes, dames en heren,
Eindelijk is het dan zover!!! We hebben het aantal van 12 songs gehaald wat betekend dat we nu alle muziek hebben voor ons enige echte debuutalbum. De afgelopen 6 weken zijn we echt hard aan het werk geweest aan onze 2 laatste nummers en bij deze presenteren we ze dan trots aan jullie op onze hyves.
Het eerste nummer heet “I have the Blues”, een nummer waarvan het arrangement en de tekst geschreven zijn door Ferry en ikzelf de overige instrumenten heb gecreëerd, uiteraard onder toezicht van Ferry himself. Het nummer is een soort van Rockballad waarbij we hebben geprobeerd het nummer een sterke en beladen gevoelswaarde mee te geven.
Het tweede nummer heet “I believed in us” en voor de verandering heb ik dit nummer bijna helemaal geschreven.
De tekst en muziek komen deze keer geheel van mijzelf. Het is een nummer waarvan ik de muziek al een klein jaar geleden geschreven heb. Destijds is het toen uiteindelijk een verjaardagsnummer geworden (voor Natalie) waar ik weer ordinair op rap, maar dat was oorspronkelijk niet helemaal de bedoeling bij het nummer. Daarom besloten we dit project wat aan te passen naar de maatstaven van Blood Red Ruby. Ik vond ik op wonderlijke wijze inspiratie
(
->
) om er een tekst voor te schrijven waarbij ik ook een zangmelodie had uitgedacht, maar het maken van een zanglijn is allesbehalve iets waar ik goed in ben, om over mijn echte zangkwaliteiten nog maar te zwijgen, dus dat heb ik vervolgens toch maar verstandig aan Ferry over gelaten. Ikzelf ben eerlijk gezegd best onder de indruk als ik kijk hoeveel beter het nummer werd door Ferry’s inbreng hierbij, thumbs up Ferry! Ik ben blij dat we nog steeds zo relaxed samen muziek kunnen maken!!!
Op dit moment zijn we nog druk bezig alle puntjes op de spreekwoordelijke “i” te zetten voor een aantal nummers.
(sommige mensen noemen het mierenneukerei, wij vinden het belangrijk). Ook de volgorde van de nummers blijkt een erg lastig iets om samen uit te komen, want wat is nou de beste??? Verder moeten er nog wat kleine dingetjes gebeuren, zoals bijv. het design van onze cd-cover, maar volgend weekend hopen we dan met een uiteindelijk officieel resultaat van onze cd te komen.
Gelukkig kunnen jullie nu alle tracks al beluisteren en hoop ik te horen wat jullie er zoal van vinden tot nu toe. We hechten echt veel waarde aan jullie oordeel en als je iets goed of juist helemaal niks vind, laat het gerust even weten op deze hyves. Wij hebben zelf ook niet echt een idee wat iedereen ervan gaat vinden. Aan de ene kant zijn we retetrots op het resultaat, aan de andere kant weten we dat het vaak nog stukken beter kan, maar we daar geen tijd of kennis voor hebben op dit moment. Voor ons is het best spannend wat er nu allemaal gaat gebeuren of misschien juist niet gaat gebeuren.
Op dit moment zijn we ook hard op zoek naar muzikanten om onze band aan te vullen en eventuele optredens in de toekomst. Nu komt het moment dat we een echte band gaan vormen en ons gaan richten op een live-performance. We zoeken in eerste instantie een basgitarist, een extra gitarist en een drummer in de omgeving van Delft. Ken je mensen of voldoe jezelf aan het profiel, laat het ons weten!!! Ook plekken om op te reden zijn welkom, we hebben waarschijnlijk binnenkort al een akoestisch optreden in Het Dok, dat is de bibliotheek van Delft.
Hier houd ik het bij voor vandaag. We zullen proberen jullie zoveel mogelijk op de hoogte te houden via deze hyves van de gebeurtenissen rond Blood Red Ruby. We kunnen jullie steun nu hard gebruiken voor wat naamsbekendheid en connecties. We zijn echt van plan om wat moois te maken van Blood Red Ruby!!!
See ya!!
Ruben
en Ferry
Nou, dat heeft dus gewerkt! Tot mijn niet geringe verbazing kreeg ik de mededeling dat ik de photoshoot gewonnen had!!
Nu uiteraard nog bedenken hoe, wat, waar en wanneer...
Dat heeft echter niet al te lang nodig gehad. 5 mei, het Bevrijdingsfestival kwam er aan en de fotograaf Bullet Ray komt ook uit Zwolle dus... Daar maar doen dus!?
Het resultaat geeft een mooi beeld van de "eenzame singer/songwriter op festivalpad"
Ik zal niet alle foto's hier plaatsen maar een paar om de sfeer te vangen...
Nu al +1600 leden!
***************************************************************************
We proberen de hyve van Jan Smit (de grootste muziekhyve tot nu toe met zo'n 77.000 leden) voorbij te streven en willen zo een duidelijk signaal af te geven richting de muziekindustrie en de media dat wij graag wat meer variatie zouden willen zien! HELP JIJ OOK MEE?
***************************************************************************
- Want geef JIJ ook geregeld de voorkeur aan nieuwe/onbekende/ondergewaardeerde bands en artiesten die door de media genegeerd worden?
- En zou JIJ eigenlijk ook meer verschillende bands en artiesten op je radio en televisie willen horen?
- En ben JIJ het verder ook eens met de ideeën <klik> achter deze hyve?
***************************************************************************
SLUIT je dan aan als jij jezelf hier ook zo in herkent, en help mee met ons een STATEMENT maken tegen de beperkte hoeveelheid muziek die nu op de radio/tv te horen is!
***************************************************************************
Doe daarnaast hier je AANBEVELINGEN en PRAAT en STEM mee over muziek die volgens JOU meer aandacht verdient in de Nederlandse muziekcultuur!
Het kan raar lopen.
Na een optreden kom ik rond middernacht de Karelstad weer ingereden en besluit nog even een biertje te gaan drinken in café het Paleis. Michael stond me al op te wachten bij de deur en zei: "Er zit een Alfa vrouw op je te wachten." De vrouw in kwestie vertelde me dat ze had gehoord dat ik zo nog ging spelen. Laat mij eerst even rustig mijn biertje drinken dacht ik. Maar zoals het in die tijd wel vaker ging was ik met en klamme vinger te lijmen. Tot mijn grote verbazing ging de vrouwspersoon, die zo had zitten zeuren dat ik nog wat moest spelen, vanaf mijn eerste akkoord, met haar rug naar me toe, met en andere man zitten kletsen. Ik maakte netjes mijn liedje af en tikte haar op haar schouder.
"Ik dacht dat jij me wilde horen zingen."
" Sorry, sorry, die man probeerde al heel de avond met me te praten
en toen je ging spelen zag hij zijn kans schoon. Maar nu ben ik één en al oor."
Ze zette haar barkruk bijna tegen me aan en ging tegen me aan zitten. Ze keek me diep in mijn ogen en met hese stem fluisterde ze in mijn oor; "Zing voor me." Ik zong "Ware". Na het laatst akkoord draaide ze haar prachtige blonde krullenbol naar haar vriendin, een typisch geval van stewardess, en zei: "Ik blijf vannacht bij hem." Alsof ik daar niets over te vertellen had. En zo geschiedde. Ik had het flink te pakken. Ze zou me die maandag, na haar werk bellen. Ze was onderwijzeres en wilde me ook voor haar kindertjes laten spelen als middeleeuwse troubadour, in het kader van het project Middeleeuwen. Ik haastte me de volgende dag naar huis om vanaf drie uur 's middags binnen en straal van drie meter van mijn vaste telefoon te zijn. Met kladblok op tafel en de gitaar op schoot krabbelde ik flarden van een nieuwe tekst op papier. Om drie uur 's nachts was "Veel te mooie vrouw" af. Ze heeft niet meer gebeld. Ik heb haar nooit meer gezien.
Die zelfde nacht nog mailde ik de nieuwe tekst naar Caroline, een collega muzikant/zangeres. Als troost schreef ze me een gedicht; "Troost".
Vier dagen later zat Caroline in het publiek n de schouwburg van Rijssen, en tot haar stomme verbazing zong ik, mezelf begeleidend op gitaar en gedragen door het contrabasspel van Tijn, "Troost", als intro voor het nummer "Veel te mooie vrouw".
Vanwege bovenstaand verhaal staan de drie nummers ; "Troost", "Veel te mooie vrouw" en "Wolken" als een drieluik achter elkaar. Soyant detail is dat ik in de compositie ook met de toonsoorten rekening heb gehouden. De reggae van Troost in g-klein eindigt verrassend op Dm, de toonsoort van "Veel te mooie vrouw" en "Veel te mooie vrouw eindigt weer verrassend op een b-klein om vlekkeloos over te gaan in "De Wolken". De compositie is verder en soort hommage aan mijn oude gitaarleraar, Wout Pennings, omdat de basis van al deze liedjes ligt in oefeningen die ik ooit van hem kreeg.
Bovenaan de zelfde bladzijde van de kladblok had ik voor Niek's verjaardag een gedichtje geschreven over wolken. Niek heeft iets met wolken en een gezamenlijke vriendin had bedacht dat het leuk was als we allemaal iets zouden doen met wolken. Er werd een schilderij gemaakt en ik maakte van het gedichtje een lied, de minder creatieve onder ons waren vindingrijk en kochten een boek over wolken. Zo ontstond het lied "De wolken". Niek is een lieve vriendin die me met haar man enorm hebben opgevangen in mijn ontroostbare periode toen ik er alleen voor kwam te staan na mijn eerste huwelijk. En toe ik als vrijgezel terug kwam uit Tunesië. Yvonne was zo geschrokken van mijn voorstel samen te gaan wonen dat ze de relatie onmiddellijk beëindigde. We vlogen pas vier dagen later terug naar Nederland, waar ik de dag na aankomst nog moest optreden op een feestje van Yvonne's ouders. Ik werd heel de avond trots voorgesteld als de ideale schoonzoon. Alleen Yvonne en ik wisten dat ik dat al vijf dagen niet meer was. Yvonne was er nog niet aan toe zich te binden en wilde haar vrij leventje nog niet opgeven. Ze is nu gelukkig getrouwd en ongetwijfeld een geweldige moeder. De vader van haar kind ontmoette ze in de eerste week na onze reis naar Tunesië. Nog geen half jaar later woonde ze samen.
"Ware " is een tekst van George van Keulen een bevriende tekstschrijver die ik ontmoette in de Sahara van Tunesië net voor het millennium, ook de tekst van het nummer "Lazarus" is van zijn hand. George was daar met zijn lief op huwelijksreis en ik was er met Yvonne, zoals hierboven al beschreven, naar later bleek, als een soort laatste redmiddel van een niet meer te redden relatie.
Een jaar later was ik in Zuid Afrika en schreef ik het openingsnummer "Spook in mijn gedachten" dat gaat over deze vreselijk lieve vrouw. Ik zal haar eeuwig dankbaar zijn voor de fijne tijd met haar en mijn dochter, de mooie herinneringen en het diepe verdriet waaruit zoveel mooie liedjes en teksten zijn ontsproten.
Niet veel later verhuisde de moeder van mijn dochter, met mijn dochter zo ver mogelijk van mij vandaan en overleed mijn moeder, de liefdesliedjes die ik in die tijd schreef, zoals bijvoorbeeld "Als een kind zo blij", bleken achteraf veel meer over mijn moeder, dan over de vrouw waar ik op dat moment troost en warmte bij zocht, te gaan, zoals ik weer bezing in "De echo van jouw woorden".
Over de Ballade van een zeer bijzonder lekker wijf;
Toen ik zes jaar oud was, adopteerde mijn ouders een jongentje. Ik kreeg er een broertje bij. Mijn broertje was in bijna alles anders dan ik, en dat is nog steeds zo.
Om het lied niet nog ingewikkelder te maken heb ik het adoptiegedeelte niet vernoemd.
Het gezin waarin ik met dit broertje èn mijn echte zus opgroeide was alles behalve allerdaags. De houding van mijn ouders ten opzichte van anders denkend of anders voelende mensen intrigeert mij tot op de dag van vandaag. Er is veel misbruik van gemaakt.
"Meer liefde dan lust" heb ik op en zondagochtend in de negentigerjaren, onder het genot van koffie verkeerd, zitten schrijven in café de Ruif te Delft .
Met zicht op het slaapkamerraam van een heel lief meisje dat werkte in de bediening van stadsherberg de Mol waar ik de avond ervoor had opgetreden.
Na het optreden kwam ik haar weer tegen in café het klooster, waar ik in die tijd regelmatig na mijn optreden de warmte en het vermaak van een Belgisch biercafé zocht en waar ik regelmatig op nachtelijke uren de instrumenten weer uit de koffers haalde om tot de voege morgen minnezang en drankliederen ten gehore te brengen. Ook die avond ging het zo en in het vroege ochtendlicht kuste ze me regelrecht de zevende hemel in. Ik sliep die nacht op het logeerbed van de toenmalige kroegbaas. De volgende morgen dwaalde ik met mijn nieuwe vlinderverzameling door de pittoreske binnenstad van Delft, en belandde als gezegd in één van de cafés met zicht op haar kamer. Gelukkig had ik het briefje wat ze 's nachts nog op mijn logeeradres in de bus had gegooid niet gevonden. Ik kreeg dat twee weken later bij mijn volgende bezoek aan Delft. Het was en kort briefje met als belangrijkste boodschap dat ze door de betovering van mijn voor haar zingen even was vergeten dat ze een vriend had. Als ik daarna weer optrad in de stadsherberg zong ik egelmatig de unplugged versie van "Meer liefde dan lust". We hebben er nooit meer over gesproken, maar zowel haar als mijn ogen waren vochtiger dan anders als "ons" liedje weer voorbij kwam.
Jazeker, ik weet dat het weer een hele poos is geleden sinds de laatste BLOG. Houd het er maar op dat ik een keer per week ga schrijven....
Wat is er nu gebeurd? Er zijn een aantal BRABOCANA songs klaar, op de drums na. Dwz. nu staan er nog computerdrums op, maar dat gaat in de TAFELBERGSTUDIO van Bernard Jussen opnieuw ingedrumd worden door een drummert. Datdoe ik natuurlijk pas als alle songs opgenomen zijn. Dat gaat in een moeite door. Dat is niet zo spannend. Maar wat wel spannend is.....ik heb een tweetal liedjes opgenomen die anders zijn dan wat ik tot nu toe heb gedaan. Dwz. het zijn echte VOLKSE liedjes, in het Brabants met een prachtig en vooral simpel verhaal. En daar WRINGT NU DE SCHOEN!!
Want ik weet plotseling niet of ik dit wel moet doen. Snapte?? Zelfs vind ik ze heel mooi gelukt, maar....uit mijn direkte omgeving krijg ik heel wisseldende reacties. Dat is het gevaar als je ze laat horen aan mensen, dan krijg je ook feedback.
De kritiek is vooral, hoe kun je dit verenigen met een project als EADEN
(www.eadenmusic.com) ? Het zijn namelijk echte SMARTLAPPEN, over een dronken man die een klein bloemenmeisje in zijn hart sluit en aan het eind loopt hij van verdriet onder een bus.... Met een Mark knopfler gitaartje..dat dan weer wel. Of een man die van het laatste geld een boeketje bloemen koopt voor zijn lief en haar vertelt dat hij haar niet meer kan geven op dit moment dan dat KLEIN BOEKET en zijn hart....Mooi toch? En is dat niet waar het zingen in de streektaal om gaat...kleine gevoelens van grote mensen? Ik zou jullie graag laten horen wat ik heb gedaan, maar dat gaat nog even niet.
Graag tot de volgende BLOG, waarin ik jullie zal vertellen over een samenwerking mat GEORGE KONINGS en AD GROOTEN! Spanned, dat wel. Roland
Op 16 maart is er weer een nieuwe zintuig. Met dit keer het thema:
LADIES FIRST!
Met prachtige muziek van:
Daisy Cools.
Daisy Cools released her first album titled 'Soultraffic' in 2006. On this album, as well as during her live shows, the 24 - year old singer/songwriter from Schiedam (The Netherlands) shows a large variety of catchy songs. During concerts she not only plays her powerful songs with her band, but she also manages to touch you by playing some alone accompanying herself on piano. As of March 2006 Daisy has been busy promoting her music. Shes appeared live on the national radio and her first single Satellite from the Soultraffic album is receiving more and more airplay on regional and national radio stations. She recently formed a band around her consisting of Barry Kruik on drums, Frans Bouwmeester on bass and Rick Jillissen and Chris Muller on guitar. On the 3rd of May 2006, Daisy officially released her album by giving a great show in the Dutch venue Nighttown. Daisy was born on December 4th 1981 near Rotterdam. Growing up as an only child Daisy didnt spend a single minute at home without hearing great pop/ rock music. It didnt take her long to realize that all she wanted to do was to make music. As a child she would sing along to songs and record it on a small tape- recorder. That way she was trying to improve constantly. When she was thirteen she started performing in small bars with her first band and started to write songs on guitar. Later on she expanded her horizon by also playing and writing songs on piano. Dont miss out on Daisys future music and activities. Theres much more to come!
http://www.daisycools.com
Merel Hutten.
"She walks into the lounge room and climbs on the stage. She grabs the mike, while the band starts to play. Some may not like it, but others do and after singing a song or two she leaves again. She just realised there's no deeper meaning to her life and it's alright." Wonderbras & Petticoats, 2005 Two weeks after having written these lyrics, Merel Hutten climbed the stage to perform her own songs for the first time. She had been writing music for ages, but was determined not to perform with it until it was exactly the way she wanted it. When she finally started playing her music in public, it was after her third performance that she got offered a complete album recording in exchange for some concerts. The result is "Wonderbras & Petticoats", an album with seven songs written and performed by Merel. FRET magazine writes about "the natural appeal of Merel's music. You don't have to listen twice to appreciate it. She grabs hold of you with the first few notes, or maybe even before that with the self-conscious, but charming way in which she takes a seat behind the piano and announces her songs. [...] Merel's voice is crystal clear, the way she plays the piano is exemplary pleasantly varied and, on top of that, her lyrics are excellent. Ladies and gentlemen, we have a winner."
http://www.merelhutten.nl
En verder nog de goed gevulde soep van de dag: Roze soep met hartjes.
En de film Dreamgirls.
[media id=1931765610UR6 size=large]
Verenigde Staten
Drama / Muziek
131 minuten
geregisseerd door Bill Condon
met Jamie Foxx, Beyoncé Knowles en Eddie Murphy
Effie White, Deena Jones, en Lorrell Robinson, drie vriendinnen uit Chicago, vormen samen het zangtrio The Dreamettes. Samen met hun 'songwriter' C.C. White (Effie's broer), reizen ze naar New York om mee te doen aan een talentenjacht in het Apollo Theatre. Ondanks dat ze dit verliezen blijkt de ambitieuze manager Curtis Taylor, Jr. wel in hen geinteresseerd. Curtis maakt van The Dreamettes een beroemd trio in de 'pop music scene'. Lead zangeres Effie wordt vervangen door de aantrekkelijkere Deena en uiteindelijk ook uit het trio gezet. The Dreamettes worden dan The Dreams, met een lichter geluid en een chique look en ze worden wereldberoemd. Het geld en de beroemdheid brengen hen echter niet alleen maar geluk.
Reden genoeg om op 16 maart naar de Popcentrale te komen!
Datum: zondag 16 maart 2008
Singer/songwriters: Daisy Cools en Merel Hutten
Soep: Roze soep met hartjes
Film: Dreamgirls
Aanvang: 16:00
Einde: 22:00
Entree: Gratis
Popcentrale (energiehuis), Dordrecht.
http://www.popcentrale.nl
http://zintuig.hyves.nl
Vrijdagmiddag, daar zit ik dan. In de studio bij Ferdi Lancee. Cell 1. Daar en in de aangrenzende studio Cell 4 zijn alle CDs van de NEWJAZZ formatie GARD DU NORD opgenomen. Geschreven en bedacht door twee oude vrienden van me. Zowel Ferdi als zijn kompaan Barend Fransen. Met Ferdi scoorde ik mijn eerste hit, HELEMAAL NIETS en maakte twee albums met hem. Met Barend groeide ik op in Helmond, als pubers van 15 waren we onafscheidelijk. Met EEN gezamenlijke passie..... MUZIEK. Barend kocht alles wat los en vast zat en ik was vooral bezig met gitaar spelen en luisteren naar wat hij me liet horen. Vrienden voor het leven....dat was de intentie. En ik kom ze dus nog steeds tegen.
En het mooie is dat ik zie dat we alle 3 nog steeds met onze passie....MUZIEK. Zij hebben nu veel succes. En ik niet. Vooralsnog. Ferdi is inmiddels 53 en Barend is 49. Net als ik. En het is alsof we elkaar dagelijks zien. Vriendschap is echt geen illusie, beste Goede Doelers!!
.
Hallo beste hyves vrienden en vriendinnen. Afgelopen weken heb ik het erg druk gehad. Dat mag geen rede zijn om niet te Bloggen zoals beloofd, maar toch.....soms is het moeilijk de tijd te vinden. Maar hier is tie weer
Bovendien heb ik veel vrije tijd doorgebracht in mijn STUDIOOTJE aan huis. Na het zuigen en dweilen 's avonds van de keuken, bijkeuken, afruimen, vaatwasser inladen en zo meer, hup.... in je hok! Ik kan met een HD 24 hard disk recorder 24 sporen opnames maken met een microfoon, Neumann U81 geloof ik, en mijn gitaren, keyboard en alles wat ik nog meer heb liggen. En mijn POD LIVE natuurlijk....wat een kei van een masjientje!! Ik moet zeggen dat het me heel redelijk afgaat, schrijven, opnemen, spelen, zingen, mixen, bassen, ......en wat ik dus niet doe is EDITEN!! Ik heb nog geen computer. Dus alles nog gewoon ouderwets inspelen op een drumloop soms, maar vaak ook nog niet eens. Een klik en dan maar hopen dat het in een keer goed gaat. Moet ik "inprikken" dan gaat dat met de afstandsbediening op de grond, mijn sokken uit en met mijn tenen in record zetten. En uit record. Daar begin ik erg bedreven in te worden.
Nu vertelde een vriend van me dat ik datzelfde kan inprogrammeren op de recorder en dus dat geintje niet meer hoef uit te halen. Maar eigenlijk vind ik dit wel zo spannend. En het lukt me wonderwel elke keer.
Dit alles om de ZIEL waarnaar ik op zoek ben niet te missen. De muziek moet blijven leven en sprankelen, alsof het LIVE wordt gespeeld. ECHT LEUK OM TE DOEN. En een artiest heeft dit gewoon nodig. Niet afhankelijk van anderen, gewoon lekker wanneer jij er zin in hebt experimenteren. Ik heb zo al 3 BRABOCANA songs opgenomen. Die hoop ik jullie spoedig tye kunnen laten horen als ze van HYVES eens opschieten met die "zanger-status" . Want dat blijft maar duren. Tot blogs en.....keep on picking!
Ja ja, zet ik in mun Blog dat ik aan het werken ben aan een nieuwe CD en nog wel een in het BRABANTS, krijg ik via de mail van www.eadenmusic.com, de site van EADEN meteen een aantal reakties. Fans...ik wist niet dat ik die nog had.....ze maken zich zorgen! want ik maak eruit op dat dialect staat voor PLAT en ONDERBROEKENLOL! Nou, dat wil ik dan meteen even ontkrachten. Denk aan Rowen Heze, van Maasakkers en Pater Moeskroen....jazeker, die laatste kunnen echt meer dan Roodkapje....
En ook geen liekes over de verhuftering van onze snel ver-amerikaniserende samenleving, snel en OPPERVLAKKIG. Ook niet over ene Peter R De Vries die in een mooi staaltje maten-najerij laat zien dat het met onze maatschappij snel de verkeerde kant opgaat. Maar Brabanders hebben een eigen mentaliteit en identiteit en trekken zich sowieso niet veel aan van wat er boven de rivieren wordt bekonkeld. Klein en sfeervol. Dat moet het worden.
En wie weet een Brabantse versie van Helemaal Niets,
dus HULLEMAL NIKS.. IS DE WA?
TOT BLOGS .. ROLAND